Jeroen Bleekemolen is en blijft een drukke coureur. Het jaar 2013 is nog maar net begonnen of de ervaren rijder staat dit weekend aan de start van alweer zijn tweede 24 uursrace van het jaar. Twee weken geleden won hij in een brute Mercedes SLS de race in Dubai, ditmaal gaat de coureur uit Aerdenhout proberen om ook in Daytona als eerste over de meet te komen. Vorig jaar eindigde hij op slechts negen seconden van de winnaar dus elke seconde telt. De concurrentie is wederom stevig, met de beste rijders uit de endurance-racerij en diverse oud-F1-coureurs aan de start.
"Na een super 24 uursrace in Dubai twee weken geleden, waar ik voor Abu Dhabi Racing by Black Falcon een mooie overwinning behaalde, staat nu mijn tweede 24 uursrace van het seizoen voor de deur. De 24 uur van Daytona, oftewel de Rolex 24", blikte Bleekemolen vooruit.
"In Daytona kom ik uit voor WeatherTech Alex Job Racing in een Porsche, samen met Marco Holzer, Cooper MacNeil en Damien Faulkner. Een team waarmee we volgens mij een goede kans maken om te winnen. Dat is uiteraard het doel en het zou een supergoed begin van 2013 zijn om direct twee 24 uursraces op mijn naam te schrijven. Maar eenvoudig zal het zeker niet worden, want het winnen van Daytona in de GT-klasse is naar mijn mening de moeilijkste 24 uursrace om te winnen. Dat komt vooral door het grote aantal deelnemers en uiteraard de kwaliteit van de coureurs. Er rijden ongeveer 45 GT-auto's mee in onze klasse, veel meer dan de meeste andere 24 uursraces. In Le Mans bijvoorbeeld doen er maar een stuk of 12 à 14 auto's mee per klasse. In Dubai reden er in onze klasse ook vrij veel mee, wel een stuk of 30. Maar in Daytona maakt de kwaliteit het nog iets moeilijker. Veel auto's zijn bezet met uitsluitend professionals. Hier kunnen er rond de 20 auto's winnen, in Dubai een stuk of 10. Maar vooraan gaat het er uiteraard net zo hard aan toe!"
"Aan deze race doen de beste GT-rijders van de hele wereld mee. Uiteraard veel fabriekscoureurs van Porsche, Audi, Ferrari en Corvette. Nagenoeg alle toprijders vind je op de deelnemerslijst terug. Dat is ook zo bij andere 24 uursraces, maar niet zo veel in één klasse. En alle topteams hebben al dagenlang getest, zodat zowel de rijders als de auto's helemaal klaar zijn voor de race. Ook de regels maken het lastig want zoals bekend heb je in Amerika altijd veel neutralisatie's tijdens de races, de zogeheten 'yellows'. Dan komt het hele veld weer dichtbij elkaar door de safety car. En als je goed bent met strategie kun je zelfs kiezen om later naar de pits te gaan dan andere deelnemers en daardoor ronden terug te winnen, als je niet meer in dezelfde ronde lag als de leider. Dus het veld komt en blijft steeds dichtbij elkaar. Het komt er eigenlijk op neer dat je de hele race nagenoeg voluit rijdt en dat de race in de laatste paar uur pas echt wordt beslist. Doordat het einde zo belangrijk is, moet je wel zorgen dat je auto nog in topconditie is in de laatste uren. Dus misschien iets voorzichtiger omgaan met het verkeer en kerbstones, ook al verlies je soms een paar seconde extra, dat is bij de eerstvolgende yellow weer tenietgedaan. Daarin verschilt Daytona erg van de Dubai 24 uur."
Maar wat is dan het verschil met andere 24 uursraces? "In Dubai (en overigens ook de Nurburgring 24 uur) heb je geen safety cars. Dan komt het veld daardoor dus nooit dichter bij elkaar en telt letterlijk iedere seconde. Alles wat je wint heb je in je zak, die pakken ze niet meer af. Daarom moet je tijdens dat soort races alles geven, 24 uur lang. De auto's zijn tegenwoordig erg betrouwbaar, dus het materiaal sparen is er niet meer bij. Gewoon 24 uur gas geven, want er blijven altijd wel auto's over die geen enkele problemen hebben gehad. Voor rijders erg leuk om te doen! Tijdens races als Le Mans en Spa heb je wel een safety car, maar die wordt veel minder ingezet dan in Amerika. Daar geldt dus ook: voluit vanaf het begin."
In Amerika is daardoor een andere rijstijl vereist: "In Daytona zullen we als rijders dus een hele kleine marge inbouwen om te zorgen dat het materiaal helemaal top blijft. Toch kun je er vanuit gaan dat iedereen bijna alles geeft wat hij heeft. En de laatste 6 à 8 uur van de race gaat het er dan echt om. Ik kan me nog herinneren dat ik vorig jaar een stint in de nacht reed, waarbij ik dacht dat ik in een Supercup-race beland was. Na een yellow gingen we opnieuw van start en er werd gereden als een sprintrace, volop gevechten. Het wordt mijn vierde keer dat ik aan deze race meedoen en alweer mijn 26e 24 uursrace. Ervaring telt en ik hoop daarmee ook weer mijn voordeel te doen. Vorig jaar werd ik tweede, op slechts 9 seconde van de winnaar. Zo close is het dus in Daytona. We beginnen donderdag met de trainingen en kwalificatie. Die zal ik doen voor ons team. Op zaterdag om 15.30 uur locale tijd start de race. Ook zal ik de race starten en waarschijnlijk heel veel rijden tegen het einde van de race, als de beslissingen vallen. Erg leuk om zo'n grote rol te hebben in ons team en het zal de voldoening alleen maar groter maken als we winnen. Maar zo ver is het nog lang niet."
"Daytona behoort echt tot de klassiekers onder de 24 uursraces, net als Spa en Le Mans. Het is alweer de 51e editie, dat zegt genoeg. Maar ook het rijden op de steile 'banking', waar normaal de Nascar helden vol overheen gaan is erg bijzonder. Wij rijden er zo'n 285km/uur. Zeker in een gevecht is het erg spannend, omdat je veel slipstream hebt. Dus ook veel positiewisselingen. Bovendien worden de winnaars altijd beloond met een felbegeerde Rolex Daytona. Een extra bekroning op een mooie race natuurlijk!" |
