Het einde van het jaar nadert, een mooi moment voor een gesprek met Dick van Elk over de plannen met de Supercar Challenge powered by Dunlop voor 2013 en wat andere vragen…
De definitieve kalender en reglementen zijn zojuist gepubliceerd, wat zijn de belangrijkste punten voor het seizoen 2013?
Op de eerste plaats het feit dat we na jaren van verzet uiteindelijk de Internationale Serie status van de FIA hebben aangevraagd en verkregen. We konden dit doen omdat de FIA een nieuwe invulling heeft gegeven aan deze status waardoor het nu voor ons eindelijk voordelen bood in plaats van alleen maar (financiële) nadelen.
De problemen om goedkeuring te verkrijgen om races te organiseren in meerdere landen is bijvoorbeeld voorbij waardoor we de race op de Slovakiaring op de kalender konden plaatsen en we bijvoorbeeld in 2014 een race in Engeland en Duitsland naast de Benelux kunnen organiseren indien dat uit komt.
Het tweede belangrijke punt is dat we nu over een door de FIA goedgekeurd reglement beschikken waarover geen discussies meer kunnen ontstaan met Nationale ASN’s.
Op de tweede plaats hebben we het bestaande succes concept eigenlijk ongewijzigd gelaten. Het werkt al 12 jaar goed, er zijn alleen wat kleine verbeteringen aangebracht zoals een gewijzigde kwalificatie. De kwalificatie wordt namelijk opgesplitst in twee delen, één voor iedere race, waardoor uitval in race 1 niet langer betekent dat in race twee achteraan gestart moet worden. Daarnaast hebben we getracht daar waar mogelijk extra vrije trainingen in te lassen, in plaats van 1 sessie van 40 minuten 2 sessies van minstens 30 minuten waardoor teams die met twee rijders op 1 wagen actief zijn meer rijtijd krijgen.
Naast de bestaande 6 divisies, drie voor GT’s en drie voor toerwagens is er nu een uitbreiding met Superlights, wat is het idee hier achter?
De verdeling in twee maal drie divisies geeft ons de mogelijkheid combinaties van wagens en rijders altijd in te delen in een competitieve groep. Natuurlijk is de basis de gewicht PK verhouding maar we houden ook nadrukkelijk rekening met andere meer subjectieve factoren waarbij ikzelf het laatste woord heb.
Het betekent dat we excessen kunnen voorkomen en dat we voor een goede competitie in iedere divisie kunnen zorgen. De grote verscheidenheid aan wagens vereist dit. Rigide vasthouden aan een regel betekent verstarring en vaak ook frustratie. Met het krediet wat ik in de jaren heb opgebouwd kan ik het realiseren, het betekent natuurlijk wel een grote verantwoordelijkheid maar ik loop hier niet voor weg en ben op mijn beslissingen aanspreekbaar.
Is dat een belangrijke factor achter het jarenlange succes van de Supercar Challenge die nu voor het 13e jaar van start gaat?
Het is zelfs van essentieel belang, wij organiseren een raceklasse voor Non-Professionals wat overigens zeker niet betekent dat het er langzaam aan toe gaat, mensen vergissen zich hier wel eens in. Afgelopen jaren hebben we meerdere malen op evenementen gereden waar de zogenaamde professionals als de ADAC Masters en het GTopen aanwezig waren maar dan bleek vaak dat in de Supercar Challenge de snelste tijden van het weekend werden gereden en niet alleen doordat bij ons de wagens z.g. beter zijn. Het heeft menigmaal verbazing gewekt en respect gekregen vanuit de buitenlandse teams.
Mijn doelstelling en van al onze medewerkers en vrijwilligers is dat we er voor zorgen dat alle deelnemers en teamleden een sportief en plezierig weekend hebben wat niet alleen af hoeft te hangen aan de resultaten op de baan. Immers er zijn maar drie podiumplaatsen te vergeven en in sommige divisies zijn meer dan 20 teams.
Het gaat er ook om de organisatie tot in de puntjes geregeld te hebben en er voor te zorgen dat er geen gezeur is, niet over tickets, keuringen, parkeren noem maar op, vooral de kleine zaken die eigenlijk niets met het racen zelf te maken hebben maar wel van grote invloed zijn op de algemene sfeer.
Hoe bereik je dat dan?
Voornamelijk door er met je neus bovenop te zitten, zo deel ik altijd zelf op de donderdagen de paddock in, in samenwerking met de teams. Inmiddels zijn ze het op veel circuits wel gewend maar in het begin keken Marchalls er vreemd van op dat de “grote baas” zelf rond loopt. Ik vindt het echter niet alleen van groot belang maar ook leuk, je leert ook alle teamleden kennen en omgekeerd.
Van groot belang is ook hoe we om gaan met incidenten. Zodra een coureur een helm op zijn hoofd zet ( geldt ook voor mij) dan gaat er meestal een knopje om, waarschijnlijk doordat de helmen de bloedsomloop wat afknellen wat het beoordelingsvermogen wel eens beïnvloed. Er kan dus op de baan altijd wat gebeuren. Zo lang het niet te vaak is en zeker niet bij opzet ( absoluut onaanvaardbaar) dan is het van belang dat dit uitgepraat wordt onder elkaar , soms direct na de wedstrijd ( niet altijd he juiste moment) maar zeker het evenement er na.
Onze vaste wedstrijdleider Bobbe Veldkamp en zijn assistent Annemieke zijn hierbij van groot belang, zij vervullen niet alleen een formele rol maar fungeren ook als mijn ogen en oren tijdens de races. Wij houden niet van formele straffen hoewel dit soms nodig is maar proberen zaken in goed onderling overleg te regelen. Immers door de week kan oom agent je het leven al lastig maken dan heb je er toch geeft behoefte aan in je vrije weekend ook nog een keer zo behandeld te worden, wederzijds respect is hierbij het toverwoord en mensen in hun waarde laten.
Om even terug ta gaan naar de Superlights, wat zijn hier de plannen?
Ik heb in het verleden meerdere malen het verzoek gehad om wagens zoals de Radicals toe te laten, op zich prachtige wagens maar tussen een veld GT’s vind ik het niet verantwoord. Ze zijn net zo snel qua rondetijd maar behalen dit vooral in de bochten. Dat betekent dat een GT op het rechte eind er voorbij gaat maar dat een dergelijke lichte wagen er bij de bocht weer zal proberen voorbij te komen. Volop actie dus. Het probleem is echter dat ze vrij lastig zijn op te merken. Als nu een dergelijke wagen dwars komt te staan en er vliegt een GT op met 800 kilo verschil dat zijn de gevolgen niet te overzien.
We hebben een dergelijk incident gehad met een Mosler en een Corvette op Assen en beiden brachten het er gelukkig goed vanaf. Ik weet niet hoe dit was afgelopen met een Radical ondanks dat dit veilige wagens zijn.
Om die reden heb ik aan Dusan Maly, directeur van Praga Cars midden van dit jaar aangegeven de nieuwe Praga R1 niet toe te laten tot de GT divisies. Nadat Henk Thuis van Radical Benelux ook aangaf interesse te hebben in een aparte klasse hebben we de koppen bij elkaar gestoken en een aparte groep opgezet die in principe altijd eigen races rijdt. Uiteindelijk hebben we door een late wijziging in de Formule 1 kalender hierin een concessie moeten doen.
De Superlights rijden nu tijdens 4 evenementen geheel gescheiden maar met twee evenementen hebben laten we ze samen rijden met de twee Sport Divisies. Dit is niet de meest ideale oplossing maar gezien de late wijziging in de kalender, DTM Zandvoort verschoof naar eind september waarbij wij al verplichtingen hadden aangegaan om op Spa te rijden, een goede oplossing.
De Superlights zijn behoorlijk sneller en hebben in deze races het initiatief bij inhaal acties, er vindt tussen deze twee groepen geen strijd voor positie plaats derhalve is het risico van aanrijdingen aanzienlijk kleiner.
We verwachten een behoorlijk aantal inschrijvingen in de Superlight divisie. Praga heeft ambitieuze plannen en zet in ieder geval bij de start op de Slovakiaring 10 R1’s in wat gedurende het seizoen zal groeien naar minimaal 15 en ook bij Radical rijders is veel interesse. Men kent onze reputatie en dit soort wagens zijn met een bescheiden budget te runnen.
Vanaf het begin is publiciteit ook een belangrijke pijler geweest, dit moet toch behoorlijk kostbaar zijn?
Dat klopt , het is verreweg de grootste kostenpost maar levert ook het meeste op. Niet zozeer rechtstreeks voor ons als organisatie maar het maakt de teams het makkelijker sponsors te vinden voor het races. En natuurlijk meer teams betekent volle startvelden, leukere races voor de fans en extra inschrijfgeld, het betaalt zich dus terug.
Ook komend seizoen zullen we weer drie reeksen programma’s maken, natuurlijk zoals al jaren 30 afleveringen voor SBS6, ca. 22 voor een Belgische zender met de nadruk op de Belgische teams en de internationale versies op MotorsTV in 5 verschillende talen. Het is niet helemaal nauwkeuring in te schatten maar er hebben minstens 6,5 miljoen mensen in 2012 een race gezien van de Supercar Challenge nog afgezien van de vele kijkers via de live streams en internet video’s.
Naast TV zijn ook de site, de facebook pagina, twitter en de E-Magazines van groot belang. Het heeft allemaal te maken met communicatie met de fans, de teams en de sponsoren en het verder uitbouwen van de naamsbekendheid. En natuurlijk aan het einde van ieder seizoen het schitterende jaarboek dat door velen over een aantal decennia als Internet al lang niet meer bestaat uit de kast getrokken kan worden om aan achterkleinkinderen te laten zien wat Opa vroeger heeft gedaan.
Hoe organiseer je dit, de Supercar Challenge met in 2013 misschien 100 deelnemers en dan ook nog drie evenementen geheel in eigen beheer?
Ik doe samen met Renate Vissers nu al jaren de organisatie, ooit begonnen als hobby is het een tikkie uit de hand gelopen, het is voor ons beiden een volledige dagtaak. We kunnen behoorlijk efficiënt werken doordat we natuurlijk veel evenementen vast op de kalender hebben staan, nieuwe evenementen zoals op Slovakiaring vergen de eerste keer een extra inspanning. Maar daarnaast kunnen we tijdens de evenementen rekenen op een groot team van soms 20 medewerkers en vrijwilligers die al jaren mee lopen. Het is voor iedereen liefhebberij en daardoor hoef ik niemand te motiveren, ze weten wat er van hun verwacht wordt en kennen mijn doelstelling, iedereen moet met die Big op zijn gezicht naar huis.
Het klinkt een beetje idyllisch, zijn er dan nooit problemen?
Ja natuurlijk zijn die er, de gehele rijdersgroep is een bonte verzameling ego’s , anders ga je niet de competitie aan om te laten zien dat je de snelste bent maar ik vindt het juist een uitdaging de verbindende factor te zijn. Het gaat er dan om hoe je communiceert en hoe je de problemen op lost. In 99% van de gevallen lukt dat maar als het echt niet lukt moet je ook in staat zijn in te grijpen en op te treden. De positie waarin ik verkeer is een luxe, teams en rijders nemen graag deel en als ze het echt te bont maken is de ultieme straf uitsluiting. Gelukkig heb ik dat in 12 jaar slechts 1 maal te hoeven doen en het bleek gelukkig uiteindelijk tijdelijk.
Hoe zie je de toekomst, nog grote plannen?
Nee, eigenlijk niet, ik houd het liever saai en zoals het is. Ik volg de autosport nu actief ongeveer 20 jaar en ik heb nogal wat series zien opstarten, bloeien en dan een zachte dood of een knallend einde zien vinden. Meestal liep het stuk op te hoge ambities van een organisator waardoor de teams zich niet meer thuis voelden of de kosten gierend uit de hand liepen. Ik houd het liever zoals het nu is met kleine aanpassingen, technische ontwikkelingen (kosten) kan je niet altijd tegenhouden, stilstand is ook achteruitgang en de rijders en teams vinden het ook leuk wagens te verbeteren maar zolang er diverse divisies zijn met verschillende kosten niveaus kan er nog steeds gekozen worden. Je hoeft niet met een SuperGT te rijden om plezier te hebben en de nieuwe Superlights bieden nu ook weer een aantrekkelijk (financieel) alternatief.
Ik denk dat het concept van de Supercar Challenge goed in elkaar zit, racen met een grote diversiteit van wagens op verschillende circuit tijdens leuke aantrekkelijke evenementen in een goed onderlinge sfeer bij een organisatie die begrijpt wat team, rijders en sponsors willen. We kunnen zo nog wel een aantal jaren voort.
Vorig seizoen zagen we mooie volle startvelden, is dat gezien de zware economische tijden vast te houden? Veel raceseries zitten namelijk in de problemen.
Het klopt, om me heen zie ik nogal wat klassen die kampen met veel te kleine startvelden en zeker niet alleen in Nederland maar ook in de landen om ons heen. De oorzaken hiervan zijn zeer divers maar het gevolg is hetzelfde, de overblijvende deelnemers gaan om zich heen kijken naar alternatieven. Dit biedt voor ons natuurlijk mogelijkheden.
Het is nog een beetje vroeg voor een definitieve startlijst maar ik verwacht minstens dezelfde aantallen en wellicht zelfs meer. We hebben een eerste inventarisatie uitgevoerd die aangeeft dat enkelen om diverse redenen een jaartje overslaan of een hogere klasse zullen opzoeken maar we hebben ook behoorlijk wat nieuwe aanmeldingen gekregen.
Opvallend is dat er vanuit Engeland veel interesse is, we zijn daar behoorlijk bekend door MotorsTV en we hebben daar een uitstekende reputatie. Er hebben zich al een aantal teams ingeschreven zoals Aaron Scott en Craig Wilkens met een Viper GT3, Jim en Glynn Geddie in de McLaren en een nieuw team met een Porsche 997. Daarnaast zijn we met een aantal in onderhandeling. Mede door deze interesse zullen we als Supercar Challenge ook begin januari deelnemen aan de International Motorshow in Birmingham met een fraaie stand.
Mede dankzij de lovende kritieken van de Belgische deelnemers van dit jaar verwachten we ook vanuit België behoorlijk wat nieuwe teams, er hebben zich al 4 teams ingeschreven maar we kunnen ze nog niet noemen omdat zij zelf nog de definitieve presentatie gaan houden. We worden dus meer en meer gezien als een werkelijk Nederland-Belgisch alternatief en ik ben er trots op.
Wij gaan nu twee weken vakantie houden maar gaan er in 2013 weer vol tegenaan om er weer een mooi seizoen van te maken. Aan alle rijders, teamleden, medewerkers, vrijwilligers, marchalls, officials en onze relaties prettige feestdagen en een mooi en sportief maar vooral gezond 2013 toegewenst! |
