PORTIMAO - De Rotax Max Grand Finals zijn tot een zinderend einde gekomen en in alle finales was de spanning om te snijden. De Nederlanders en Belgen zaten er dichtbij. In de Nations Cup bleek Engeland de beste, voor Canada, Australië en gastland Portugal. Nederland bezette knap de vijfde plaats. België had geen deelnemer bij de Junioren en werd zestiende overall. Janneau Esmeijer en Mathias Detige haalden het podium en namen een mooie trofee mee naar huis. RaceXpress blikt met de hoofdrolspelers van vandaag terug op hun WK-finale.
Janneau Esmeijer sleepte de tweede plaats bij de Junioren uit het vuur: "ik denk dat ik vanavond wel blij ben, maar nu sta ik hier toch te balen. Ik ben van ver moeten komen en wat dat betreft mag ik trots zijn op mijn tweede plaats. Maar als we met een paar man weg hadden kunnen rijden, was Harry Webb er nooit bijgekomen. Nu begonnen ze elke keer in te halen en raakten we in gevecht. Toen ik de kop pakte wilde ik gewoon een gat gaan trekken met een paar man, maar ik werd twee bochten later al weer voorbij gestoken. In de laatste ronde viel ik nog terug naar vier en toch kon ik terugkomen naar twee, daar was ik wel blij mee. Maarja, ik kwam nu net tekort voor de Wereldtitel, en Europees was ik ook al tweede. Alle respect naar Harry Webb, want hij heeft goed gereden. Ik denk alleen dat als er slimmer zou zijn gereden in de kopgroep Webb er nooit bij was gekomen en dan had ik zeker kunnen winnen", aldus Esmeijer, die een uur later genoot van de podiumceremonie en zijn resultaat.
Lars Lamborelle haalde knap de zesde plaats in de finale bij de Junioren: "al met al ben ik tevreden. Ik ben via de second chance in de prefinale gekomen. Daarin van plaats 33 naar veertien en nu van veertien naar zes gereden. Er had wel nog meer ingezeten, maar ik had niet genoeg slipstream om een aanval te doen. Kijk, ik kwam maar vijf tiende tekort voor het podium", zei de 14-jarige Brabander met het uitslagformulier in zijn handen.
In de DD2 klasse beleefde Xen De Ruwe een ware nachtmerrie: "ik was erg snel. Het duurde na de start even voordat ik mijn tweede plek terug had en toen had Cooper al een flink gat. Ik kon het snel dichtrijden en ging hem voorbij. En plots, ik kom de bocht uit en heb gewoon niks meer, geen power. Ik heb hem opnieuw gestart, maar weer stopte 'ie ermee. Ik dacht: wat is dit? Ik heb meteen alles gecheckt, de temperatuur, de gaskabel, maar het was allemaal normaal. Ik snap er niks van. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. Ongelovelijk, maar nu hebben we niks. Ik had gewoon kunnen winnen. De hele week ging het al goed en ik lag op kop en was veel sneller dan Cooper en de anderen, tja..." aldus de gedesillusioneerde Belg.
Mathias Detige behaalde de derde plaats in de DD2-klasse: "het was een intense finale en ik ben blij met het resultaat. De start was redelijk goed, omdat de andere lijn niet zo goed weg was. Het zou een lange race gaan worden waarin vanalles kon gebeuren, dus ik wilde niet teveel risico nemen bij de start. Ik viel terug naar acht maar ben blijven knokken. De posities wisselden heel snel en ik lag negende en binnen twee ronden alweer derde. In de linkse hairpin werd ik aangetikt en daardoor kwam ik als vierde over de streep. Ik heb niet te veel moeite gedaan om hem nog terug in te halen, omdat ik wist dat er iets zou volgen na de wedstrijd. En ze hebben hem inderdaad een penalty gegeven en nu ben ik derde. Ik ben daar tevreden en blij mee, want na de kwalificatie stond ik er niet goed voor, maar nu sta ik toch nog op het podium!", aldus een tevreden Detige.
Ook Roy Bakker baalde enorm na afloop van de DD2-finale: "dit is erg balen! Ik startte tiende en ging via de buitenkant naar de vijfde plaats. Het ging twee bochten goed, maar daarna werd ik eraf gezet en kwam ik met m'n bodemplaat vast te staan op een kurbstone. Ik kon eraf hoppen, maar bijna het hele veld was me al voorbij. Toen ben ik van 25 weer naar tien gereden. Maar de snelheid was echt goed, ik had echt kans kunnen hebben op het podium als ik na de start op die vijfde plek was gebleven."
Tom Dielissen kon geen rol van betekenis spelen in de finale: "ik ben 22e geworden en het was heel raar. Als ik alleen reed lag de kart wel aardig en kon ik goed insturen, maar als ik achter iemand zat, was de wegligging slecht. Ook waren m'n lagers kapot en had ik gewoon niet meer de snelheid om verder naar voren te komen."
Dennis Kroes beleefde een bizar begin van de DD2 Masters finale: "het leek wel een film! Wij staan gewoon rustig in de rij voor parc ferme en toen we daarna de tank aansloten en de motor startten, bleek dat 'ie kapot was. Hij moet zijn vastgelopen toen de prefinale voorbij was bij het binnenrijden van de pits. Maar omdat je je motor niet mag starten in het paddock, kwamen we er dus vlak voor de start pas achter. We zijn als een gek naar Rotax gerend en ze hebben met vijf man die motor verwisseld. Ik ben snel naar de grid gelopen met mijn helm op, zodat ze wel wisten dat ik er was. Hopelijk zou het nog op tijd lukken en zorgde ik ervoor dat er even gewacht werd. Ze hebben erg hard gewerkt en de kart was er precies op tijd. Bij de start zat ik aan de buitenkant en dat ging goed. Ik kon alleen niet naar binnen toe en in de derde bocht zag ik iemand op me af komen schuiven. Ik ontweek hem om ruimte te geven, maar hij raakte me toch nog en ik ging eraf. Ik kwam als 27e weer de baan op denk ik en toen ben ik nog wel terug kunnen rijden naar de tiende plaats. Wel balen van dat ik eraf ging, maar ik was al blij dat ik nog kon starten. Ik dacht: vorig jaar in Al Ain eindigde m'n finale in de eerste bocht en zou 'ie nu dan al in parc ferme eindigen? Als ik vanavond in bad lig, komt het filmpje nog wel een paar keer voorbij denk ik."
Willem-Jan de Loos kon in de Senioren finale niet naar voren komen: "ik ging met volle moed de finale in en ik had er veel zin in. Maar helaas hielp de motor niet echt mee, ik had geen trekkracht meer en op het rechte stuk was het alleen maar petsen en sputteren. In de laatste serie op vrijdag begon dit al, maar toen dacht ik dat het aan het vele water lag. In de prefinale deed de motor dit alleen als ik uit de slipstream kwam, maar nu in de finale werd het nog erger. Ik startte vanaf 25 en ik kon wel meekomen, maar inhalen lukte niet met deze motor. Op een gegeven moment werd ik uitgeremd en naar buiten gedrukt, waardoor er een heel treintje voorbij kwam. En ook op het rechte stuk kwamen ze voorbij alsof ik stilstond. Het hoort erbij want het is een technische sport. Ik heb wel heel erg genoten van deze week. Ik ben heel blij dat ik het heb mogen meemaken en deze ervaring nemen ze me niet meer af. Ik wil mijn monteur Marcel van den Ekart bedanken voor zijn harde werk. En Meneer Hans en de mensen van de Club van 100. Aan hen heb ik te danken dat ik hier kon zijn, anders had ik thuis gezeten. Voor mij is het een bekroning van 10 jaar karten dat ik hier de finale haalde", aldus De Loos. |
